Թարգմանություններ

12. 
Երբ Նասրեդինը դեռ տղա էր, նա երբեք չէր անում այն, ինչ նրան ասում էին, և այդպիսով հայրը միշտ ասում էր այն,ինչի հակառակն ուզում էր,որ նա աներ։
Մի օր, երբ երկուսով պարկերով ալյուր էին տուն բերում իրենց էշերի վրա, պետք է ծանծաղ գետն անցնեին։ Երբ գետի մեջտեղում էին, Նասրեդինի էշի պարկերից մեկը սկսեց ճոճվել, այդ իսկ պատճառով հայրը նրան ասաց.
Այդ պարկը արդեն ջրի մեջ է։ Ուժեղ հրիր այն։
Իհարկե, նրա հայրը մտածում էր, որ նա հակառակը կանի, բայց այս անգամ Նասրեդինն արեց այն ինչ հայրն ասել էր նրան։ Նա հրեց պարկը և այն ընկավ ջուրը։ Իհարկե, ալյուրը կորավ։
Ի՞նչ արեցիր, Նասրեդի՛ն,- բարկացած բղավեց հայրը։
Լավ, հայրիկ,- ասաց Նասրեդինը,- այս անգամ ես մտատեցի, որ անեմ հենց այն, ինչ դու ինձ ասել ես, որպեսզի ցույց տամ, թե միշտ ինչքան հիմար են քո կարգերը։

13. 
Նասրեդինը կորցրել էր իր ավանակին։ Նա պատրաստվում էր փնտրել նրան ամենուրեք եւ փնտրելու ընթացքում հուզված երգում էր։ Նրա հրեւաններից մեկը տեսավ նրան եւ ասաց. 
- Բարեւ Նասրեդին, ի՞նչ ես անում։
- Ես փնտրում եմ իմ ավանակին,-պատասղանեց Նասրեդինը։
- Դու գիտե՞ս որտեղ է նա,- հարցրեց հարեւանը։ 
- Ոչ ես չգիտեմ։ 
- Ապա ինչու՞ ես հուզված երգում, սովորաբար երբ ինչ-որ մեկը կորցնում է ինչ-որ մի բան, նա տխրում է։
- Այո դուք միանգամայն իրավացի եք,- պատասղանեց Նասրեդինը,- բայց գիտեք, ես համոզված չեմ, որ իմ ավանակը կորել է։ Իմ վերջին հույսը այն է, որ նա կարող է լինել բլրի հետեւում։ Եթե դուք մի քիչ սպասեք, դուք կլսեք իմ լացի ձայնը, եթե իմ ավանակը այնտեղ չլինի։

14. 
Մի ձմեռ Նասրեդինը ուներ բավական քիչ փող, քանի որ այդ տարվա բերքը այդքան էլ առատ չեր, նա ստիպված էր ապրել սուղ պայմաններում։ Նա սկսեց տալ իր ավանակին ավելի քիչ ուտելիք։ Երկու օր անց ավանակը նույն տեսքն ուներ, այդ ժամանակ Նասրեդինը ինքն իրեն ասում է «Ավանակի վրա ավելի շատ ուտելիք է օգտագործվում, նա հիմա արագ սկսում է սովորել քիչ ուտելուն, եւ նրան ապրելու համար ոչինչ պետք չի լինի»։
  Օրստօրե Նասրեդինը ավանակի ուտելիքը ավելի էր պակասեցնում, մինչեւ նա սկսեց ոչինչ չուտել։
 Մի օր, երբ ավանակը գնում էր շուկա մի մեծ փայտերով բեռ իր ուսին, նա հանկառծամահ եղավ
- Ինչքա՞ն դժբաղտ եմ ես,-ասաց Նասրեդինը։

Հենց այն ժամանակ երբ, ավանակը սկսեց ոչինչ չուտել, դա եղավ իր կյանքի վերջին օրերը այս աշխարհում։


15. 
Նասրեդինի կինը շատ հիվանդ էր, և վերջապես մահացավ։ Մի քանի ամիս անց Նասրեդինը կրկին ամուսնացավ։ Նրա նոր կինը այրի էր։
Ուղիղ յոթ օր հետո, որ նա ամուսնացավ նրա հետ, կինը երեխա ունեցավ։
Նասրեդինը միանգամից շտապեց խանութ և գնեց թուղթ, մատիտներ, գրիչներ և որոշ մանկական գրքեր։ Հետո նորից շտապեց դառնալ տուն այդ արարկաներով ու դրեց երեխայի դիմաց։ Նրա նոր կինը զարմացած էր։
-Ի՞նչ ես անում,- նա հարցրեց,- երեխան երկար ժամանակ չի կարողանալու օգտագործել այս իրերը։ Ինչո՞ւ ես այսքան շտապում։
Նասրեդինը պատասխանեց.
-Դու չափազանց սխալ ես, սիրելիս։ Մեր երեխան սովորական երեխա չէ։ Դա եկավ յոթ օրում, ինը ամսվա փոխարեն, հետևաբար դա միանշանակ պատրաստ է լինելու սովորել, կարդալ և գրել մի քանի շաբաթ անց։


16
Նասրեդինի հարեւվաներից մեկը տարիներ առաջ գտնվում էր արտասահմանում, նա այդ ժամանակ ճանապարհորդում էր անծանոթ վայրերով եւ նա վերադարցավ տուն շատ տարիներ հետո։ Նրա ծեր ընկերները եւ հարեւանները լսեցին նրա պատմությունը օտար երկրների եւ անծանոթ մարդկանց մասին եւ նրանց դա շատ հետաքրքրեց։ 
  - Դու գիտե՞ս,-ասաց ծեր մարդը,-այն քաղաքը, որը ես այցելել էի, անբողջ տարի շատ տաք է լինում եւ ոչ-ոք հագուստ չի հագնում։
նասրեդինը սիրում էր կատակել, այսպիսով նա միանգամից ասաց.
- Եվ այդքա՞նը։
Ձեր կարծիքով այնտեղ կանայք են ապրում, թե՞ տղամարդիկ։  


17
Նասրեդինի ծեր ընկերները խոսում էին իրենց քաղաքի երիտասարդ մարդկանց մասին։Նրանք բոլորը համաձայնության եկան, որ մեծահասակ մարդիկ ավելի իմաստուն են, քան երիտասարդ մարդիկ։ Մեծահասակներից մեկը ասաց.
- Բայց երիտասարդ տղամարդիկ ավելի ուժեղ են, քան մեծահասակները։
Բոլորը համաձայնվեցին, որ դա ճիշտ էր, բացի Նասրեդինից,-նա ասաց- Ոչ, ես այնքան ուժեղ եմ հիմա որքան երիտասարդ ժամանակ էի։
- Ի՞նչ նկատի ունես,- ասացին իր ընկերները,- Ո՞նց է դա հնարավոր, մեկնաբանիր։

- Լավ,- ասաց Նասրեդինը,- բլրի անկյունում կար մի ժայռ, երբ ես երիտասարդ էի, ես փորձեցի այն տեղաշարժել, բայց չստացվեց, որովհետեւ ես բավական ուժեղ չէի։ Ես հիմա մեծ մարդ եմ, սակայն կրկին այն չեմ կարողանում տեղաշարժել։



18. 
Մի օր մի գեղեցիկ երիտասարդ կին գնաց հայտնի նկարչի մոտ և ասաց,
-Ես ուզում եմոր դուք ինձ դիմանկարեք։
-Հինգ հարյուր տաղանդ,- ասաց նկարիչը։
-Ահ,- ասաց կինը ,- դա մեծ գումար է։
Հետո նա մտածեցքանի որ ունի շատ գեղեցիկ մարմինմիգուցե նկարիչը ուրախ կլինի նկարել իր նկարը ավելի էժանեթե նա հագուստ չկրի իրեն նկարելու ընթացքում։ Այսպիսովնա ասում է,
-Իսկ ինչ կարժենա դաեթե Դուք ինձ նկարեք առանց հագուստի։
Նկարիչը մի պահ մտածեց։

-Հազար տաղանդ,- հետո ասաց նա,- բայց պետք է գուլպաներս չհանենքանի որ ոտքերս կսարչեն։ Եվ պետք է ինչ-որ բան կրեմ վրձիններս մեջը դնելու համար։


19. 
Հենրին եւ Մերին հենց նոր էին ամուսնացել եւ բոլորը վայելում էին իրենց հարսանեկան երեկույթը։ Այնտեղ լի էր ուտելիքով եւ խմիչքովբոլորը շատ ուրախ էինմինչ մի շատ նիհար երիտասարդ ներս մտավ։ Նա նայեց Մերիին տխուր եւ մեղադրելի հայացքովքայլեց նրա ուղղությամբսիրալիր համբուրեց նրան եւ ասաց.
– Ինչու՞ դու արեցիր դա։

Հետո նա քայլեց դեպի դուռը եւ անհետացավ։ Ոչ-ոք այդ երիտասարդին այլեւս չտեսավնույնիսկ Մերին։


20.
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմն սկսվել էր,և Ջոնը ուզում էր միանալ բանակինբայց նա ընդամենը տասնվեց տարեկան էրիսկ տղաներին միայն թուլատրվում էր միանալ այն դեպքումեթե նրանք տասնութից մեծ էին։ Ապա երբ զինվորական բժիշկը զննեց նրան,նա ասացոր տասնութ տարեկան է։
Բայց Ջոնի եղբայրը մի քանի օր առաջ էր միացել բանակինև այդ նույն բժիշկը նրան էլ էր զննել։ Այս բժիշկը հիշեց նախկին տղայի ազգանունըև երբ տեսավ Ջոնի թղթերըզարմացավ։
Քանի՞ տարեկան եք,- հարցրեց նա։
Տասնութ,պարոն,-ասաց Ջոնը։
Բայց քո եղբայրը նույնպես տասնութ տարեկան էր,- հարցրեց բժիշկը,- Դուք երկվորյակներ ե՞ ք։

Ահոչպարո՛ն,- ասաց Ջոնըև դեմքը կարմրեց,- իմ եղբայրը ինձնից հինգ ամսով մեծ է։


21.
Մի օր մեծ նավը հարվածեց ավելի փոքր նավին երբ նրանք երկուսն էլ գնում էին Անգլիայից դեպի Ամերիկա։ Փոքր նավը բավականին շատ վնասվեց և ստիպված էր հետ տարվեր Անգլիաորտեղ դատավորը պետք է վճռեր,թե ով է մեղավոր պատահարի համար։
Որոշ մարդիկ օվքեր տեսել էին մեծ նավը խփել փոքր նավին ասում էին պատահարից մի քանի վայրկյան արաջմեծ նավը ազդանշան էր ուղարկել փոքր նավին։ Դատավորը քննում էր սա և ասաց.
-Ով էր ուղարկել ազդանշանը։
Երիտասարդ ազդագիրը արաջ եկավ և ասաց.
-Ես էիպարոն։
-Ահ,- ասաց դատավորը,- և ի՞նչ ազդանշան էիր ուղարկել մյուս նավի։
Երիտասարդ ազդագրի դեմքը կարմրեց երբ պատասխանեց՝

-Բարի ճանապարհ ձեր ուղևորդությունը։


22.
Պարոն Ջոնսը շատ էր հավանում լեռնագնացությունապա մեկ տարի նա անցկացրել է իր արձակուրդը Շվեյցարիայում։ Նա մի քանի հեշտ սարեր բարձրանալուց հետո որոշեց ավելի դժվար սար բարձրանալ։ Բայց նա չէ ուզում միայնակ բարձրանալև նա գտավ մի լավ շվեյցարացի գիդով հաճախ բարձրացել է լեռը։
Սկզբից դժվար չէրբայց հետո նրանք հասան մի հատվածորը այդքան էլ հեշտ չէր։ Գիդը կանգնեցդարձավ և պարոն Ջոնսին զգուշացրեց։

– Այստեղ ուշադիր եղիր,- ասաց նա,- սա վտանգավոր տեղ է։ Դու կարող ես հեշտությամբ ընկնել և եթե ընկնեսուղիղ ներքև և շատ խորն ես ընկնելու։ Բայց,- նա շարունակեց կամացուկ,- եթե ընկնեսչմոռամաս ընկնելիս աջ նայել։ Այդտեղ եզակի գեղեցիկ տեսարան կաշատ ավելի գեղեցիկ,քան այստեղից երևացողը։


23.
Երիտասարդ հայրիկը այցելեց իր ծեր հարեւանին։ Նրանք, կանգնած այգում, զրուցում էին իրենց երեխաների մասին։ Երիտասարդը հարցրեց.
Ինչքա՞ն խիստ պետք է ծնողները լինեն իրենց երեխաների նկատմամբ։
Ծեր մարդը, համեմատության կարգով, օրինակ բերեց ամուր եւ թույլ ծառերի միջեւ։ Հետո նա խնդրեց նրան, որ ծառին վնասի մի կողմից։ Երիտասարդը արեց՝ ինչ նրան խնդրեց ծեր մարդը։
Հիմա վերականգնիր այն,- ասաց ծեր մարդը,- բայց այնպես, որ նա ստանա իր առաջվա տեսքը։
Երիտասարդը կրկին արեց իր խնդրանքը։
Այն, ինչ արեցիր հիմա, օգտագործիր երեխաների հանդեպ։ Դուք պետք է խիստ լինեք ձեր երեխաների նկատմամբ, բայց ժամանակ առ ժամանակ նրանց ազատ թողնեք, որպեսզի հասկանաք, թե ինչերի նրանք կարող են հասնել։ Իսկ, եթե չեն կարողանում լուծեն իրենց խնդիրները, ապա այդ ժամանակ դուք պետք է օգնեք նրանց։ Երբ, որ դուք կհամարեք, որ նրանք կայացած են, դուք կարող եք հանգիստ լինել։
25. Կենդաբանական այգում կային մեծ աղբամաններ, որտեղ  մարդիկ կարող էին գցել գնված պաղպաղակների թղթերը։ Շաբաթ օրը կեսօրին, պարոն Բռաունը քայլում էր վանդակների մոտով, որտեղ պահում էին առյուծներին եւ վագրերին։ Սովորաբար շաբաթ օրերին այտեղ միշտ շատ մարդիկ էին լինում վանդակների մոտ, բայց այդ օրը այնտեղ ոչ-ոք չկար։ Պարոն Բռաունը զարմացած էր, բայց նա ավելի շատ անակնկալի եկավ, երբ տեսավ մի խումբ մարդկանց, որոնք հավաքվել էին առյուծի վանդակի աղբամանի մոտ։ Նա մոտեցավ մարդկանց, Նրանցից շատերը երեխաներ էին։ Նա տեսավ փոքրիկ մկանը, որը վազում էր աղբամանի միջի թղթի վրայով եւ ուտելիք էր փնտրում։ Նա երեխաներից մի քանի սանտիմետր հեռավորության վրա էր գտնվում։ Մուկը չէր վախենում երեխաներից, եւ երեխաններն էլ ավելի հետաքրքրությամբ էին նայում այդ փոքրիկ հասարակ մկանը, քան առյուծներին եւ վագրերին։  


26. Մի օր, մի կին նկատեց մկանը, որը վազում էր խոհանոցում։ Նա շատ էր վախենում մկներից, այդ իսկ պատճառով նա դուրս վազեց տանից նստեց ավտոբուս եւ գնաց խանութ։ թակարդը գնելուց հետո վաճառողը ասաց նրան,
- Դրեք թակարդի մեջ մի կտոր պանիր եւ շուտով դուք կբռնեք այդ մկանը։

Կինը գնաց տուն՝ տանելով իր հետ թակարդը, բայց երբ նա փնտրեց պանիրը սպասքապահարանում նա այնտեղ պանիր չգտավ։ Նա չէր ցանկանում վերադառնալ խանութ, քանի որ շատ ուշ էր։ Նա թերթից կտրեց մի նկար, որի վրա պատկերված էր պանիր եւ դրեց այն թակարդի վրա։ Ի զարմանքի նրան, պանրի նկարով փորձը հաջողվեց։ Հաջորդ օրը, երբ կինը մտավ խոհանոց, այնտեղ նա տեսավ մկան նկար պանրի նկարի փոխարեն։

27.
Երբ Նասրեդինի առաջին կինը մահացավ, նա նորից ամուսնացավ։ Նրա երկրորդ կինը նրանից շատ ջահել էր և նրանք հաճախ էին կռվում։ Մի երեկո երբ Նասրեդինը շատ ուշ էր տուն հասել, իր կինը ասաց նրան.
Ես երկու ժամ առաջ եմ եփել քո ճաշը։ Հիմա փչացել է։
Նա այդքան զայրացած էր, որ նրան հրեց և քանի որ նա ուժեղ էր, իսկ ամուսինը ծեր և թույլ, նա աստիճաններից ընկավ։
Նասրեդինի հարևաններից մեկը, որն անհանբեր սպասում էր իմանալ թե մյուսների տներում ինչ է կատարվում։ Նա ականջ էր դնում, երբ լսեց աստիճաններից ընկնող Նասրեդինի ձայնը և եկավ նրա տուն և թակեց ղուռը։
Ի՞նչ է եղել։- հարցրեց կինը
Վերարկուս ասֆիճաններից ընկավ,- պատասխանեց նա։
Բայց վերարկթուն այդքան բարձր ձայն չի հանում,- ասաց հարևանը։

Իհարկե,- պատասխանեց Նասրեդինը,- չէ որ ես մեջն էի։

28.
Նասրեդինի հարուստ հարևաններից մեկը երեկոյան մի մեծ երեկույթ կազմակերպեց, բայց մոռացավ հրավիրել նրան։ Նասրեդինը սպասեց և սպասեց, բայց ոչ մի հրավեր չեկավ, և ահա վերջում երբ երեկույթը արդեն սկսվել էր, նա վերցրեց մի թղթի կտոր, ծալեց, դրեց ծրարի մեջ և տարավ հարևանի տուն։
Ես կազմակերպչի համար մի շատ կարևոր նամակ ունեմ,- ասաց նա դռան մոտի մատուցողներին։
Մատուցողները նրան տարան մեծ սենյակը որտեղ բոլորը ուտում էին։ Նասրեդինը նամակը տվեց հարուստ հարևանին և միանգամից նստեց և սկսեց բերանը լցնել ուտելիքով։ Կազմակերպիչը նայեց ծրարին, բայց այնտեղ ոչինչ չկար գրված, և այսպես նա ասաց.
-Դուք համոզվա՞ծ եք, որ այս նամակը ինձ համար է։ Այնտեղ ոչ մի հասցե չկա։

-Այո,- ասաց Նասրեդինը,- նրա մեջ էլ ոչինչ չկա գրված, որովհետև շտապ էր պատրաստված։

29.
Մի երեկո, մեր քաղաքի հյուրանոցում մի մեծ պարի երեկույթ էր։ Հյուրերից մեկը մոտովորոպեսց քառասուն տարեկան տղամարդ էր, ով մտածում էր, որ այնքան գեղեցիկ է ինքը, որ յուրաքանչյուր աղջիկ ով տեսնի իրեն կսիրահարվի։ Պարերից մեկի սկզբում նա տեսավ մի գեղեցիկ երիտասարդ աղջկա, ով կանգնած էր իրենից ավելի մեծ կնոջ կորղքին՝ պարասրահի ծայրին։ Նա գնաց աղջկա մոտ և հրավիրեց նրան պարի։ Աղջիկը տեսել էր նրան պարելիս, նա գիտեր, որ լավ պարող է, քանի որ ինքն էլ էր սիրում պարել, համաձայնվեց։
Մի քանի պար իրար հետ պարելուց հետո, տղամարդը տարավ նրան այգի և ասաց.
Դու ամեն ինչի մասին ինչ, որ անում ես պատմու՞մ ես մայրիկին։

Իհարկե ոչ,- նա պատասխանեց քաղրցրորոեն։- Իրեն չի մտահոքում ինչ եմ անում։ Բայց իմ ամուսինը մի՛շտ ուզում է իմանալ։

30.
Ջոնը սիրում էր մազերը շատ երկար պահել: Նրա ընկերների մի մասը մտածում էին, որ նման էին աղջկա մազի, բայց երբաք չէին կատակում, որովհետև Ջոնը շատ մեծ և ուժեղ երիտասարդ տղա էր և չէր կարծում, որ իր մազերի մասին կատակները ծիխաղալու էին:
Ջոնը միշտ գնում էր իր վարսսավինի մոտ ամիսը երկու անգամ որպեսզի մազերը կտրի և լվանա: Մի օր վարսավիրը ասաց նրան.
-Հիմա չես թողնի, որ կտրեմ քո մազերի մեծանասնությունը և հավաքած լինի գլուխդ: Ոչ մեկը քեզ չի ճանաչի, որ անեմ, ես հավատում եմ:
Ջոնը մի քանի վայրկյան լուռ մնաց, հետո ասաց.
-Միգուցե դու ճիստ ես, բայց ես համոզված եմ, որ քեզ էկ ոչ մեկը չի ճանաչի, եթե կտրես մազերս:

31
Շաբաթ առավոտները մեր կինոթատրոնում  ցուցադրվում է ֆիլմ երեխաների համար։ Մի առավոտ, մի ծեր մարդ տանում էր թոռնիկներին կինոթատրոն։ Դռան վրա փակցված էր տոմսերի գները, բայց նա չկարողացավ գտնել մեծահասակների շաբաթ առավոտվա համար։ Միակ ցանկը, որը ցուցադրված էր երեխաների համար էր։ Այսպիսով, նա հարցրեց տիկնոջը, թե ով է վաճառում տոմսերը եւ ինչքան կարժենա մեծահասակի տոմսը։ 
- Ոչ, մենք չունենք մեծահասակների համար շաբաթ օրվա տոմս։ Այն մեծահասակները, ինչպիսին որ դոուք եք, տոմսը անվճար է բոլորի համար։

32.
Փոքր խոսող շունը մեծ հաջողություն ունեցավ, երբ եկավ մեր թատրոն: Նա պատմում էր կատակներ, երգում երգեր և էլի շատ ուրիշ զվարճալի բաներ էր անում բեմի վրա:
Բայց մինչ նա երգում էր իր երգերից մեկը, մի ավելի մեծ շուն եկավ թատրոն, կանգնեց, լսեց մի քանի վայրկյան, ապա թռավ բեմ: Փոքր խոսող շունը փորձեց փախչել բայց ավելի մեծ շունը բռնեց նրան վզի կաշվից և տարավ բեմի վրայիցՀենց որ երկու կենդոնիները անհետացան վարագույրների հետևում, փոքրիկ խոսող շունը ասաց.
-Ես բոլորից ներողություն եմ խնդրում: Սա իմ մայրն է: Նա չի ուզում են դերասան լինեմ: Ուզում է, որ ես բժիշկ դարնամ:


33
Տիկին Ռոբինսոնը տեսկից միշտ տխուր եւ դժբախտ էր։ Նա միշտ ունենում էր ուժեղ գլխացավեր եւ անգամ դեղորայքները չեին օգնում։ Իր ամուսինը որոշեց տանել նրան բծիշկի մոտ։ Բժիշկը զննեց նրան շատ ուշադիր եւ շատ հարցեր տվեց նրան։ Հետո նա հանկարծակի գրկեց նրան եւ հանբուրեց։ Տիկին Ռոբինսոնը միանգամից առողջացավ եւ երջանկացավ։ 
- Դուք տեսաք,- ահա ինչի կարիքը նա ուներ։ Ես առաջարկում եմ անել նույնը երեքշաբթի, հինգշաբթի եւ շաբաթ,- ժպտալով ասաց բժիշկը։
- Լավ,- ասաց պարոն Ռոբենսոնը,- ես կարող եմ նրան բերել երեքշաբթի, հինգշաբթի, բայց ոչ շաբաթ, քանի որ ես գնում եմ նավավարության այդ օրը։

34. 
Գեղեցիկ երիտասարդ կինը կանգնեցրեց տակսին մեծ հրապարակի վրա եւ ասաց վարորդին.
- Դուք տեսն՞ում եք երիտասարդ մարդուն, որը կանգնած է հրապարակի մյուս կողմում։
- Այո,- ասաց տակսիի վարորդը։
Երիտասարդը կագնած էր ռեստորանից դուրս եւ ամեն րոպե նայում էր ժամացույցին։ 
- Տարեք ինձ այնտեղ,- ասաց կինը։
հրապարակում, կային շատ մեքենաներ եւ ավտոբուսեր, այդ իսկ պատճառով տակսիի վարորդը հարցրեց. 
- Դուք վախեն՞ում եք անցնել փոխոցը։
- Ոչ,- ասաց կինը,- բայց ես մեկ ժամից ավել ուշացել եմ։ Մենք պայմանավորվել էինք, որ կհանդիպենք ժամը մեկին, որպեսի նախաճաշենք, բայց արդեն 14։15 է եւ եթե ես ժամանեմ տակսիով, ապա նա կկարծի, որ ես իսկապես փորձում էի չուշանալ։

No comments:

Post a Comment